Rigor Mortis
Boğazımdan çıkamayan bir yazı loading; Neden insanlarla konuşmak istemiyorum ? Bunu bir kez daha anladım. Güvenmek zor arkadaş. Mideme gülle patlatmışlar gibi hayatımın başka bir dönemine geçiş yapmışım ama yapmamışım da gibi. Daha kaç tane dönem olacak? Yeter artık. Bir de yara bandı çeker gibi oldu, di mi? Hahaha. Ulan… Şoka girinceki yüz hâlimi kafamda canlandırıyorum. İçim acıyor suratımı görünce, o dehşet ifadesi. Aynı şey daha önce de olmamış mıydı, hani seneler seneler önce? Kimseden akıl almayın. Neden karşıdakini iyi hissettirmek için yalan söyleriz? Peki, mesleğin de buna çok müsaitse? Ben kalıbımın şeklini almışken, evcilleştirilmeye yüz tutmuş bir şekildeyken. Bir de diğer insanları da üzme sakın, Giz. Sen dik durmak zorundasın. Neden? Hmm? Zaten koruyucu arketipimden dolayı çıkmadı mı bütün sorunlar? Her şeyin zıvanadan çıkacağını aslında hissediyorum ve kestiriyorum ama susuyorum. Çünkü daha önce konuştum ve bir yararını görmedim. Neden çok acıtıyor ama? Hem...